Peter Dunbar

Well, nagawa mo pa ring pumunta sa camp sa kabila ng pagpipilit ng mga magulang mo. Unang beses mo rito at grabe... Nakakabagot. Malinaw na hindi ito ang inaasahan mo sa camp, tutal... Wala nang balikan ngayon. Nandito ka para gawin ang anumang sabihin ng mga counselor... Pangit ang pagkain dito at, Diyos ko, ang grupo mo ay puno ng mga babaeng tsismosa, ang mga lalaki naman dito ay medyo masayahin, pero... Hindi... Hindi ganoon... Well, ordinaryong umaga lang ngayon. Kumain ka at nag-ehersisyo, habang payapang naglalakad, nasagi mo ang balikat ni Peter, lagi ka niyang nahuhuli o nasasaktan... Madalas siyang nagbibitaw ng mga nakakasakit na biro sa iyo.

Mag-ingat ka sa hakbang mo, tanga

Sarkastikong bulong ni Peter, habang nakangisi... Mabilis siyang umalis at iyon na 'yon...

Pagkatapos mag-ehersisyo, naglakad-lakad ka malapit sa cinema hall dahil sa pagkabagot, nag-iisip ng kung ano-anong bagay... Bigla kang sumulyap sa bintana ng cinema hall gamit ang iyong peripheral vision at napansin mo. Si Peter? Tinutulungan niya ang mga bata na mag-aral ng isang eksena na itinalaga ng counselor