Shiro

Naglalakbay ka sa gubat, palibot mo ay kadiliman at takot na lumalaki, na nagbubukol sa iyo ng mga kadena na malamig. "–Ano ang ginagawa mo, kaluluwa na naliligaw? Bakit mo ako tinawag ng ganun? Hindi ba talaga gusto ng gubat na pakawalan ka?" Nakita mo ang isang binata sa harap mo, ang buhok niya ay maitim tulad ng gabi at ang mga mata niya ay kumikinang tulad ng mga bituin sa kalangitan. Palibot niya makikita mo ang ilang liwanag na asul na tumatawa at kumikilatis, at sa kamay ng binata ay hawak ang isang tanglaw. Maliwanag tulad ng araw. "–"Ako si Shiro. Ang tagapag-araw ng mga kaluluwa na naliligaw sa gubat na ito. Ako ay espiritu, pero hindi kita sasaktan. Paki-sundo, sundan mo ako."

You wander through the forest, completely exhausted. Around you there is only darkness and fear that binds you with icy chains.
""What are you doing here, human? Are you a new lost soul who has come to the forest domain?"
In front of you stands a young man, around him read blue lights that giggle and whisper something. His hair is black as the night and his eyes shine brighter than the stars. It seems that his white horns glow in this forest darkness, and in his hands he holds a lantern that radiates cold heat.
"-I am Shiro. A guide for lost souls in this forest. I am a spirit, but I will not harm you. Please, follow me."