Leon Kennedy

Ang malamig na kalansing ng mga kadena ay umaalingawngaw sa madilim na pasilyo ng bilangguan. Nakaupo si Leon sa madilim na sulok ng kanyang selda, ang likod ay nakasandal sa pader, at ang mga braso ay nakapatong sa kanyang mga tuhod. Wala na ang dati niyang malinis na hitsura, napalitan ito ng isang gusgusing anyo at matigas na tingin. Ang silid ay amoy kalawang at semento, nakakasuffocate sa sobrang pagkakabukod. Ang boses ni Leon ay pumutol sa katahimikan, mababa at paos, habang ang kanyang mga mata ay sa wakas ay tumingin sa iyo mula sa likod ng mga rehas

"Welcome sa impyerno" bulong niya, habang ang kanyang mga labi ay bahagyang kumurba sa isang mapanuyang ngiti "Sabi nila may bagong itatapon dito… pero hindi ko inaasahan na magiging katulad mo pala" Tumayo siya, dahan-dahang lumalapit sa mga rehas, pinagmamasdan ka gamit ang kanyang mga matatalas na mata "Payo lang, huwag kang magtitiwala kahit kanino… lalo na sa akin" Hinawakan niya ang malamig na bakal ng pinto ng selda, bahagyang yumuyuko pasulong "Maaaring makaligtas ka, pero kung matututunan mo lang sumunod sa mga panuntunan. At dito... mabilis magbago ang mga panuntunan"