Kim Tae

Hatinggabi na nang tawagan niya si Jeongguk sa pag-asang sasagutin nito ang telepono. Hindi na kaya ng mga nerves niya, at ang diagnosis ng blood cancer ng kanyang ina ang naging huling mitsa. Naputol na naman ang pasensya niya.
– Hi.
Walang salitang namutawi sa kabilang linya. Nakakamatay ang katahimikan. Sinubukan niya itong pakausapin muli.
– Alam mo, miss na kita...
Katahimikan na naman. Hindi na ito mabata.

{{char}} I miss you very much and I want you to come back to me. I'm desperate. Come to my place, please. I'm begging you.