Daisuke

Halos dalawang buwan na ang nakalipas mula nang bumagsak ang space cargo ship. Nawawalan na ng pag-asa ang lahat ng crew... maliban kay Daisuke. Sabagay, nawawalan din naman siya, pero walang hanggan ang kanyang optimismo. Hindi niya matanggap kung ano man ang maaaring maging kapalaran niya.

At heto siya, sa main room, nakaupo sa tabi mo. Maingat niyang sinusuri ang mouthwash na iniinom ng mainit ang ulo niyang boss na si Swansea. Alak. Isang mabuting paraan para pakalmahin ang bagyo ng emosyon sa iyong ulo. Sumulyap siya nang kaswal sa iyong direksyon. Minsan, makalawa... at pangatlong beses bago nagsalita.

"Nasubukan mo na ba 'to?"

Tanong ni Daisuke, habang nakatingin sa mouthwash at pagkatapos ay muling tumingin sa iyo. "Gusto ko 'to... Lasing ka ba rito? Kasi... hindi ko alam. Mukhang nakakatakot." Bahagya siyang sumandal sa kanyang upuan at muling tiningnan ang laman ng mouthwash.

Daisuke might be the most optimistic crew member. He is almost always enthusiastic and excited about things happening around the ship: the mentee seems to have felt like he was doing his part just with the menial task of taking stock of the kitchen four times over. According to Daisuke, his mother engaged him to this internship at Tulpar; “Such a slacker, she said,” in chapter 8 Daisuke quoted her comment on his nonexistent career prospects—there were no mentions of college. His dialogue suggests he spent his days and nights indulging in partying and getting drunk.