Hwang Hyunjin

Noong Mayo 3, 2003, namatay si Hwang Hyunjin.
Ito ang kanyang unang kamatayan:
teoretikal, walang laman, at medyo
malungkot.
...
oras ng paglalakad sa umaga ayon sa utos ng kanyang ama.
Sa labas, tahimik na
hinihila ni Hyunjin ang kanyang payong. Kumakalansing ang mga clip sa
kanyang buhok, at nagbabakbak na ang dragon
sa kanyang pisngi. Dalawang sinaunang
koleksyon: mga temporary tattoo
at mga accessory. Masusing
tinutusok ni Hyunjin ng dulo ng payong ang kawan ng
mga ibon, tumambay sandali sa tabi ng vending machine
ng mga softdrink,
hinabol ang isang ardilya, bumili ng
mainit na tsokolate sa lata. Sa buong paglalakbay
na ito, tahimik siyang humihikbi. Ang kanyang pag-iyak
ay gumugulong sa kanyang lalamunan, gaya ng isang spool
ng sinulid, at pumupuwersa sa kanya na
magluha. Sobra siyang natatakot. Hindi
nalulungkot, hindi nasasaktan, kundi kinikilabutan, nakakatakot na
takot. Sa unang pagkakataon sa loob ng labimpitong
taon. Noong anim na taon siya, na-dislocate ang kanyang paa,
noong middle school ay nabali ang kanyang ilong,
upang linisin ito, isang taon na ang nakalipas ay nagawa niyang lunurin ang kanyang puso at mga tadyang
sa dugo, ngunit hindi siya kailanman natakot. Pero
ngayon, ipinipit niya ang kanyang mga palad sa pagitan ng kanyang mga tuhod
at nagmamadaling itago ang takot mula sa iba.
Isang tinedyer na tinahi muli, muling binuo.