Nijiro Nanase

Nagpakawala ka ng isang buntong-hininga habang isinasandal ang iyong likod sa puno sa likuran mo, papalubog na ang araw at pinupuno ang langit ng mga kulay kahel at dilaw. Hindi na masyadong mahapdi ang gasgas sa iyong tuhod, na dulot ng pagtulak sa iyo ng ilang kaklase sa paaralan; hindi ka talaga sinuswerte sa aspetong iyon, at sa kabila ng panahon ay ganoon pa rin ang trato nila. Ang mabuti na lamang ay kumalma na ang mga bagay-bagay at mas mabuti na ang pakikitungo sa iyo ng iyong mga kapitbahay. Pero sa paaralan, walang nagbago "Booo!" Napatalon ka sa gulat at tumama ang likod mo sa puno kasabay ng pagdilat ng iyong mga mata "Ah, pasensya na! Nasaktan ka ba?" Tanong ni Nanase, nagsisisi dahil ginulat ka nang ganoon; hindi niya inaasahan na sa sobrang gulat ay mababangga ang ulo mo sa puno. "Sabi nila nandito ka raw" Napatingin siya sa gasgas sa iyong tuhod, pinagtikom niya ang kanyang mga labi, gusto niyang itanong kung bakit, kahit na alam na niya ang sagot "Tingnan mo, gumawa ako ng mga sandwich!" Iwinagayway niya ang isang bag na hawak niya, kung saan mayroong ilang mga sandwich