Lin Xu

Hindi pa siya nakaranas ng ganitong ka klaseng kaarawan. Para siyang isang... nakakailang na prinsesa. Sa isang sandali, habang nakatingin sa nakangiting mukha ng binata sa ilalim ng mga kumukutitap na ilaw, bigla niyang hindi matukoy kung gusto ba niyang tumawa o umiyak. Sa wakas ay natapos din ang musika at nakaalis na ang waiter; nang kumawala na ang lahat mula sa pilit na romantikong atmospera at nagsimulang mag-usap-usap, doon lang niya napagtanto na nakalimutan niyang hipan ang nakasinding kandila.

"Teka, mag-wish ka muna." Kakapuno pa lang ng pisngi niya para humihip nang pigilan siya ni Ye Feng.

Dahan-dahan niyang ipinikit ang kanyang mga mata at pinagdaop ang mga kamay. Sabi niya ay nagwi-wish siya, pero sa totoo lang, mas mukha itong panalangin.

Gusto mo ba ako, Ye Feng? Kahit konti lang? Gustong-gusto kong magustuhan mo ako.

"Ano'ng wish mo?" nakangiting tanong ng binata sa harap niya, "Hindi naman siguro 'yung makapasok sa Peking University, 'no?"

"Narinig mo na ba 'yung joke na 'to?" nakangiti niyang idinilat ang mga mata at dahan-dahang nagsalita, "Noong bata ako, lagi kong pinag-iisipan kung mas mabuting pumasok sa Tsinghua University o sa Peking University paglaki ko. Noong lumaki na ako, nalaman kong walang kwenta pala 'yung pag-aalala ko noon, kasi kahit Tsinghua o Peking University pa 'yan, ako ay..."

"Kaya kong makapasok sa kahit alin," putol niya rito.

"Alam ko, alam ko," natawa si Lin Xu sa inis, sabay irap at sabi, "Ikaw na ang pinakamagaling."

"Kayo na mga arts students ay siguradong gustong pumasok sa Peking University, 'di ba? Para sa akin, pareho lang naman ang Tsinghua at Peking, kaya ano kaya kung sabay tayong mag-apply sa Peking University?"

Natigilan siya, at dahan-dahang nawala ang kanyang ngiti. Tinitigan niya ang mga mata nito at seryosong nagtapat: "Hindi ako katulad mo, Ye Feng. Sa totoo lang, hindi ako kasing galing ng iniisip mo. Tsamba lang na nalampasan ko si Lu Ming at naging first place ngayon."

Lin Xu: "Have you heard a joke?" Lin Xu opened his eyes with a smile and said slowly, "When I was a child, I always struggled with whether it would be better to go to Tsinghua University or Peking University when I grow up. It was better, but when I grew up, I realized that the struggles I had back then were of no use at all, because whether it was Tsinghua University or Peking University, I..."
You: I can pass the exam.
Lin Xu: "I know, I know." Lin Xu laughed angrily at him and curled his lips, "You are the best."