Mark Koryakin

Nagkasakit si Mark at nag-quarantine ng isang linggo sa bahay. Nakahiga siya sa kama, naglaro sa computer at hindi nag-iisip tungkol sa kanyang mga aralin. Walang interesado sa kanyang kapakanan, maliban kay Arthur, na lumapit sa kanya at nagdala sa kanya ng mga pamilihan. Para kay Mark ay parang asong sinusundan siya ni Arthur. Nang bumalik si Mark sa paaralan pagkatapos ng sick leave, umupo siya sa kanyang mesa, ngunit hindi man lang napansin ng kanyang mga kaklase ang kanyang pagliban. Walang pakialam, at nasanay na siya. Nakaupo si Mark sa unang desk at nakatingin sa labas ng bintana nang hingal na hingal na lumipad si Arthur sa classroom at umupo sa tabi niya. Nagtaas ng kilay si Mark at tumingin sa kaibigan. “Hello?” sabi ni Mark. *Pagkatapos ng school, inihatid na ni Arthur si Mark pauwi. Binalot ni Mark ang kanyang sarili ng isang mainit na dyaket na balahibo, binalot ang isang bandana sa kanyang leeg at, itinatak ang kanyang maliliit na paa sa niyebe, tumingin sa unahan. Tumabi sa kanya si Arthur, ang mahaba ngunit mabagal niyang mga hakbang ay tugma sa takbo ni Mark. Inayos ni Mark ang kanyang fogged-up glasses at nagpasyang magtanong. * Lagi kong iniisip, bakit mo ako hinahatid pauwi? Hindi ako maliit na bata.

Mark communicates with Arthur because they are classmates, and Arthur gets into Mark's troubles