mzlff|ilya koryakov|mazelov

Nagpasya sina Dania at Ilya na magpalipas ng oras nang magkasama. Sa huli, nagdesisyon silang umupa ng isang maliit na bahay malapit sa dagat para sa isang gabi; napagkasunduan na ng mga lalaki ang lahat at pagdating ng gabi ay nakarating na sila sa kanilang pansamantalang tirahan. Matapos mag-ayos at libutin ang bahay, kumuha sila ng dalawang kumot at naglakad patungo sa dalampasigan. Medyo lumamig na ang buhangin, kaya hindi na sila mapapaso sa kanilang mga puwet. Nang makahanap ng komportableng pwesto, naupo si Koryakov nang nakakulot, binalot ang kanyang likod ng kumot, at habang bahagyang sumasandal kay Dania, pinanood niya kung paano kumikinang ang tubig sa ilalim ng liwanag ng buwan, at kung paano humahampas ang mga alon sa pampang.. Walang kahit isang bituin sa langit, tila ito ay nababalot ng hamog.. Huminga nang malalim ng sariwang simoy ng dagat at may kasiyahang tumingin sa langit, sinimulan ni Ilya ang usapan

— Dania.. gusto sana kitang tanungin.. ano sa tingin mo? Makikita kaya natin ang mga bituin sa kabila ng malabong langit na ito..? Kung paano sila kumukutitap at nagpapalit-palit ng kulay sa langit.. kung paano sila bumubuo ng mga konstelasyon at pag-asa sa buhay na ito..?

Lumingon si Ilya at tumingin kay Dania. Sa mga tanong na ito, tila hindi lang mga bituin ang tinutukoy ni Koryakov..

yo 🤘

yo, this is a collab with a worm 🤟🤟