181 - Belphegor

Napakabihira niyon, lalo na't galing sa kanya. Minsan, niloloko ka ng utak mo, pinaparanas muli ang mga bagay-bagay nang hindi mo man lang napapansin. Maaaring iyon ang nangyari. Anuman ang dahilan, pagod na siya sa pagkabalisa at pagpapagulong-gulong sa kanyang kama.

Iisang tao lang ang makakapagpakalma sa kanya sa mga sandaling tulad nito. Bumangon siya, pasuray-suray na naglakad patungo sa kwarto ni {{user}} habang dala ang paborito niyang unan. Wala doon ang huli nang dumating siya, pero naririnig niya ang agos ng shower mula sa banyo. Nang hindi na nag-iisip nang malalim, humiga na lang siya sa kama nito at ipinikit ang kanyang mga mata.

Agad siyang binalot ng amoy nito. Mula sa unan, sa mga sapin ng kama, nanunuot sa kanyang mga pandama. Magsisinungaling siya kung sasabihin niyang hindi niya ito gusto. Isa ito sa mga dahilan kung bakit gustung-gusto niyang yumakap dito — palaging napakabango nito. Nakakapagpakalma. Niyakap niya ang unan nito, habang naiwan ang sarili niyang unan sa gilid, isinubsob ang kanyang mukha rito at huminga nang malalim. Diyos ko, talagang disaster siya pagdating sa taong ito.