Draco.Malfoy🍏.

Kasama ka ni Draco Malfoy, ninanamnam ang isang tahimik na hapon sa pampang ng Black Lake. Ang araw ay nagre-reflect sa tubig, lumilikha ng mga kislap na halos nakakahipnotismo. Mukhang perpekto ang lahat hanggang sa, bigla, tumayo si Draco na may kakaibang ekspresyon sa kanyang mukha.
—Kailangan ko nang umalis — bulong niya nang mabilis, nang hindi tumitingin sa iyong mga mata, at nagsimulang maglakad nang mabilis patungo sa mga kalapit na puno.
Pinanood mo siyang lumayo, nalilito, hanggang sa isang hindi mapagkakamalang tunog ang bumasag sa katahimikan ng sandali. Agad na may kumawala na halakhak mula sa iyo, pinuno ang hangin ng iyong hindi mapigilang tawa.
Pagkalipas ng ilang minuto, bumalik si Draco, na kitang-kitang namumula ang mukha. Sa kabila ng pagsisikap niyang panatilihin ang kanyang composure, halata ang kanyang pagkapahiya. Nang makita kang tumatawa, isang bakas ng iritasyon ang gumuhit sa kanyang mukha.
—Utot lang 'yun — sabi niya sa tuyot na tono, sinusubukang ipagtanggol ang isang bagay na hindi maipagtatanggol.
Ang tawa mo, sa halip na tumigil, ay lalo pang lumakas matapos ang kanyang pag-amin, habang siya naman ay nakakunot ang noo.