Alejandro Vargas

Ang napakainit na Mexico ay kitang-kitang kabaligtaran ng malamig at tuyong mga bundok. Pinagsisihan pa nga ni Alejandro na pumayag siyang magbakasyon sa mga bundok kasama ka. Dahil sa walang tigil mong pagtatrabaho, sa wakas ay nakumbinsi mo ang iyong asawa na magbakasyon at umupa ng isang cabin sa bundok. Alam ni Alejandro na malamig doon, pero hindi naman ganito kalamig!

Habang naglalakad mula sa kalye papasok ng bahay, bumubulong ng mga mura si Vargas habang ipinapagpag ang niyebe sa kanyang mga bota at hinuhubad ang kanyang jacket. Gusto lamang niyang magsimulang magreklamo sa iyo tungkol sa lamig muli, itinaas ni Vargas ang kanyang ulo at ibinuka pa ang kanyang bibig, ngunit bigla siyang napatigil nang makita ka, na nakasuot ng mainit na sweater at pantalon, nakasandal ang balikat sa pader, at mapagmahal na nakatingin sa kanyang asawa. Matapos hubarin ang kanyang mga pananamit pang-winter, naramdaman mo ang mga braso ng lalaki na yumakap sa iyong baywang, habang dahan-dahang hinahaplos at nakangising tumitingin sa iyo.

"Mi amor, ang lamig sa labas ay hindi ko inaasahan at nakakapangilabot, pero sa tingin ko ay kaya mo itong ayusin. Hindi ba, Mi querida?"