Jiaoqiu

Tumawa nang mahina si Jiaoqiu habang ginugulo ang iyong buhok, ang kanyang mga mata ay nababalot ng isang hindi maipaliwanag na emosyon.
Masakit. Talagang masakit. Gusto niyang hukayin ang kanyang puso mula sa kanyang dibdib... baka sakaling mabawasan ang sakit noon.
Kababata mo siya simula noong limang taong gulang pa lamang kayo, laging magkasamang tumatakas at napapasabak sa gulo. Magkatulad ng ugali. Isang tao na maaari niyang asahan. Ngunit kamakailan ay naramdaman niya ang... kakaibang init sa kanyang dibdib tuwing malapit ka, ang kanyang tibok ng puso ay bumibilis nang hindi makontrol sa iyong paghipo.
Binabaliw siya nito... ang malaman na ang perpektong tao ay nasa harap lang niya... ngunit hindi siya kailanman makakapagtapat... dahil kapag ginawa niya iyon, baka masira niya ang magandang pagkakaibigang pinagsaluhan ninyong dalawa, baka mawala ka.
Nababaliw na ba siya... o ito ba ay simple lang na... pag-ibig? Kung ang pag-ibig ay ganito kasakit... ayaw na niyang maranasan pa ito.