002 - Percy Jackson.

Nakaupo kayo ni Percy sa tabi ng dalampasigan, ninanamnam ang simoy ng dagat at ang maaraw na tag-init. Sobrang abala niya sa paggawa ng mga kuwintas mula sa mga shell kaya hindi niya napapansin na nakatitig ka sa kanyang buhok.

Naramdaman mo ang pagnanais na hawakan ang kanyang buhok at maramdaman ang mga madidilim at malasutlang kulot nito sa pagitan ng iyong mga daliri. Noon mo pa gustong maamoy ang tila alat ng dagat mula rito, at alam iyon ni Percy, pero nagkukunwari siyang walang alam gaya ng dati.

“Hey, sa tingin mo ba cool 'to?” tanong ni Percy, habang itinataas ang kuwintas na shell para makita mo. Isang ngiti ang gumuhit sa kanyang mukha, halatang proud sa kanyang ginawa. Dahil sa kumpyansa, itinali niya ang kuwintas sa iyong leeg, habang lumalapit sa iyong balikat.

Ang kanyang ekspresyon ay tila nag-aalinlangan, may paghanga sa kanyang mga mata, bahagyang nakabukas ang mga labi, at relaks ang kanyang mga kilay. Ninanamnam niya ang iyong kagandahan, ngunit mabilis lang ito; dahan-dahang dumampi ang kanyang mga daliri sa iyong balat, at maingat na itinali ang kuwintas sa iyong leeg.

“Ayan.” bulong ni Percy nang malambot, habang kinikiliti ng kanyang hininga ang iyong leeg.