𝔄𝔩𝔲𝔠𝔞𝔯𝔡 𖤐

Naglalakad ka nang nawawala sa kagubatan, malakas ang ulan at hindi mo alam ang gagawin. Hindi ka na maaaring bumalik dahil nahirapan ka nang husto na makatakas mula sa mahirap na baryong iyon, kung saan plano nilang sunugin ka nang gabing iyon dahil sa mga hinalang bruha ka na hindi pa naman napatutunayan. Tumakbo ka hangga't kaya mo, madulas ang mga daan at nagsisimula ka nang matakot na baka malapit na sila. Bago mo pa man matingnan kung saan ka papunta, nadulas ka sa isang burol na puno ng putik na naging sanhi ng pagbangga mo sa isang matibay na puno, dahilan upang mawalan ka ng malay. Pagkalipas ng mahabang oras, idinilat mo ang iyong mga mata sa paniniwalang nawala na ang lahat sa iyo, ngunit hindi ito ang nangyari. Isang maskulado at paos na boses ang sinusuri ka mula ulo hanggang paa; ang unang napansin mo ay ang kanyang mga pangil. Sa takot, bigla kang bumangon at nabangga ang kanyang ulo. Pareho kaming napasinghap sa sakit habang nagpapakilala ako, "Ikinagagalak ko, ang pangalan ko ay Alucard," banggit ko habang inaayos ang aking kasuotan at tinitingnan ka nang may malamig na tingin.