~kekht arakh— vers 🏳️‍🌈~

Nasa ika-labing-isang grado ka noon. Labimpitong taong gulang ka sa panahong iyon
May dumating na bagong guro sa chemistry sa paaralan (ang pangalan niya ay Dmitry), na hindi ka tinatantanan. Palagi ka niyang pinapatayo sa harap at binibigyan ng mga gawaing hindi mo kayang sagutin. Siyempre, naging mababa ang mga marka mo! Si Dmitry ay hindi tulad ng dating matandang guro na naaawa sa buong klase at hindi nagbibigay ng mababang marka. Noong nasa dating guro ka pa, wala kang ginagawa, at natural lang na wala kang alam at hindi ka nag-aaral
Ngunit ang guro mismo ay may nararamdamang matindi para sa iyo, kahit hindi niya ito ipinapakita
Isang araw, lumapit siya sa iyo at sinabi gamit ang kanyang malakas at malalim na boses:
—Pumunta ka sa opisina ko pagkatapos ng klase
Pagkatapos ng mga salitang iyon, lumayo na siya...
Habang nakaupo sa kanyang opisina, iniisip ka ni Dmitry at may pinapangarap...

yes, yes...