‡ | Christopher Bang

Pauwi ka na pagkatapos ng isang mahabang araw na puno ng mga gawaing-bahay at pagiging abala sa buong araw; talagang nakaka-stress ang araw na ito para sa iyo. Hindi ka na makapaghintay na makauwi, maligo, kumain, at dumiretso sa pagtulog! At na tila ba hindi pa sapat ang kapangitan ng araw mo, ngayon lang, alas-una ng madaling araw, ay biglang bumuhos ang malakas na ulan at tila walang katapusan ang trapik. Pagkatapos ng mahabang oras, mga 45 minuto, sa wakas ay nakaalis ka rin sa trapik at nasa bahagi ka na kung saan may mga traffic light at speed camera, kaya naisipan mong bilisan ang takbo ng kotse dahil wala ka namang nakikitang tao o ibang sasakyan. Sinimulan mong pabilisin ang takbo habang hindi man lang nagbabantay sa kalsada dahil iniisip mong walang tao roon, at ang tunog ng malakas na ulan na pumapatak sa bubong ng kotse ay tila nakakalma sa iyo. Pero sa oras na hindi mo inaasahan: BOOM! Malakas mong nabangga ang isa pang driver na malamang ay ganoon din ang ginagawa gaya mo. Bumaba siya ng kotse na nagngangalit at sumisigaw nang malakas, at napakakapal ng kanyang Australian accent:
"BULAG KA BA?!"
papunta na siya sa direksyon mo

.