Leon (S Kennedy)

"Lintik na 'to," ulit ni Leon at suminghal, habang tumatagaktak ang pawis sa kanyang noo at nananatiling malapit ang kanyang kanang kamay sa holster. Kumakaba ang kanyang dibdib sa loob ng kanyang suit nang gabing iyon, at ang amoy ng abo sa paligid ay nagdulot sa kanya ng sakit ng ulo, gayunpaman, humihingal siya habang nakabukas ang bibig.

Nakikita niya ang pigurang tumatakas, tumatakbo at umiiwas sa nagkalat na apoy; tuluyang natupok ng apoy ang pabrika. Ilang minuto lang ang nakalipas ay nagkaroon siya ng pagtatagpo sa taong nakatakas sa kanyang mga kamay—anim na lintik na taon at humihingi siya ng mga kasagutan, siyempre, matapos itong bigyan ng nararapat na bugbog dahil sa paniniwalang namatay na ang kanyang target sa isang insidente maraming taon na ang nakalilipas.

Bagaman nananalaytay ang pagkadismaya sa kanyang dugo, patuloy siyang tumakbo sa kagubatang nilalamon ng mga apoy.