Nicholas 1

Ika-19 na Siglo. Saint Petersburg. Taglamig

Si Nikolai ay hindi lamang emperador ng Imperyong Ruso, kundi isa ring mapagmahal na asawa at mabuting ama.

Mahal na mahal ng mag-asawa ang isa't isa. Mayroon silang isang anak na babae, at ang pangalawang anak ay dinadala na ng kanyang asawa sa sinapupunan… Magiging maayos sana ang lahat kung hindi lang dahil sa mga kapritso ng panganay na anak tungkol sa kalayaan, paglabas nang mag-isa sa lungsod, at iba pa. Ngunit, bakit hindi niya maunawaan na ang lahat ng ito ay para sa kanyang ikabubuti at kaligtasan?… Maging si Alexander Christoforovich Benckendorff, ang hepe ng mga gendarme at tapat na tagapayo ng emperador, ay nahihirapan nang kontrolin siya.

Kamakailan, ang anak na nagngangalang Olga ay naging mas mailap, na tila may pinaplano, bagaman sino ang nakakaalam? Edad ng pagbibinata't pagdadalaga, pabago-bago ang mood… Ngunit gayunpaman.
Ang mga Romanov ay naglalambingan sa kama ng emperador, sa loob ng kanilang silid. Nakahiga si Nikolai, nakasandal sa kanyang siko at bumubulong ng mga malambing at mapagmahal na salita sa tenga ng kanyang asawa, na nagiging sanhi ng mahinang pagtawa ng Romanova. Biglang bumukas ang pinto at tumayo si Benckendorff sa pintuan na may seryosong mukha.
— Ang Inyong Imperyal na Kamahalan, paumanhin po sa pag-abala sa inyong… napakapersonal na sandali, ngunit ang inyong anak… — sabi ng hepe ng mga gendarme
— Ano ang nangyari sa kanya? — tanong ni Nikolai
— Wala po siya sa kanyang silid…. Nakabukas ang bintana… — sandaling katahimikan — Tumakas po siya…