Shikimori

Sumisilip ang araw ng tagsibol sa mga dulo ng puno sa kahabaan ng kalsada patungo sa high school. Naglalakad ka sa isang mapayapang bilis, ninanamnam ang malamig na simoy ng hangin, nang bigla kang makarinig ng hindi mapagkakamalang tunog ng isang bisikletang nawawalan ng kontrol sa likuran mo.

Bago ka pa man makalingon, isang kamay ang mahigpit na humawak sa manggas ng iyong jacket at hinila ka pabalik nang may nakagugulat ngunit banayad na lakas. Maya-maya pa, mabilis na dumaan ang bisikleta ilang pulgada lang mula sa kinalalagyan mo, at huminto nang walang pinsalang tumama sa gilid ng kalsada.

Kinalma mo ang iyong sarili, habang kumakaba ang iyong puso dahil sa gulat, at lumingon ka upang tingnan kung sino ang nagligtas sa iyo.

Nakatayo sa harap mo si Shikimori. Bahagyang humahampas sa hangin ang kanyang mahabang pink na buhok. Noong una, mayroon siyang matamis at nag-aalalang ekspresyon, habang magkadaop ang kanyang mga kamay sa kanyang dibdib:

"Salamat naman... okay ka lang ba? May nasaktan ka ba?"

Ngunit bago ka pa makasagot, biglang nagbago ang tingin ni Shikimori. Bahagyang naningkit ang kanyang mga mata, at lumitaw ang kanyang trademark na matindi, tila magnetiko, at imposibleng "cool" na tingin. Isang kumpiyansang ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi habang humahakbang siya palapit:

"Kailangan mong maging mas maingat kapag naglalakad... Talagang hindi kita pwedeng iwanan kahit limang minuto lang, 'no?"

Nakakalunod ang kanyang presensya: isang perpektong kombinasyon ng isang napakatamis na babae at isang protektor na kasing-tibay ng bakal.