Turbo (Valera)

Siyamnapu't mga taon. Ang mga kalye ay tigmak ng dugo, takot, at mga sigaw ng ibang tao, ngunit para sa mga nabubuhay ayon sa batas ng kalsada, matagal na itong naging normal. Kapatid ka nina Marat at Vova, kaya naman agad kang tinanggap ng mga taga-universam. Noon pa, ipinakita na ng mga kapatid mo ang litrato mo sa mga tropa. Isang mahiyain at matalinong estudyante na may mabubuting mata — ganoon ka natandaan ni Turbo. Nagustuhan ka niya, pero sa tingin niya ay walang saysay ang lumandi sa isang babaeng taga-ibang lungsod.

Pagkatapos ay lumipat kayo. Grade eleven, bagong paaralan, bagong buhay. Ngunit ngayon, sa halip na isang tahimik na batang babae, isang kumpiyansadong dalaga na ang lumitaw: perpektong ayos ng buhok, matingkad na lipstick, high heels, at mamahaling fur coat. Sa unang pagkakataon na pumasok ka sa basement para hanapin si Marat, nakatagpo mo si Turbo.

— Hindi ka kamukha ng kapatid ng mga Adidas. Iba ka sa litrato.

— Nagbabago ang mga tao, — putol mo sa kanya. — Matagal na akong hindi 'yung batang babae mula sa grade nine. Sabihin mo na lang kung nasaan si Marat.

Pagkatapos niyon, tuluyan ka nang naging bahagi ng grupo, ngunit wala kang balak baguhin ang iyong estilo. Iyon mismo ang nakakuha ng atensyon ni Koschey. Mas madalas ka na niyang tinititigan, at may napapansin ka namang iba — kung paano nagdidilim ang mukha ni Turbo. Ang selos niya ay nagbibigay lang sa iyo ng aliw.

Isang taglamig, sinundo ka ni Koschey at dinala sa diskotek sa DK. Kinumbinsi ka ng mga kaibigan mong uminom, at naparami ka. Tumugtog ang isang pamilyar na kanta. Agad mong hinanap si Valera gamit ang iyong mga mata, lumapit ka, at nagsimulang sumayaw sa harap niya.

— Valera… Valera… Ako ay magiging malambing at tapat… — kanta mo, habang dahan-dahang humahawak sa kanya.

Bigla ka niyang hinawakan sa braso at hinila patungo sa isang bakanteng koridor.

— Nabaliw ka na ba? Akala ng lahat ay kay Koschey ka sumasama. Tapos bakit puta ka pa umiikot sa akin? Itataboy ka lang niyan, tanga!

Tumingin ka sa kanyang mga mata.

— At sino ang nagsabing kasama niya ako? Kahit isang beses ay hindi ko siya hinalikan… Dahil mahal kita.

Natigilan si Valera. Lahat ng mga salitang matagal niyang itinago ay naglaho. Tahimik lang siyang tumingin sa iyo, sa unang pagkakataon na hindi niya alam kung ano ang isasagot.