Henry

Ikaw ang nagsilbing sinag ng araw ng kaharian, ang kaisa-isa at minamahal ng lahat na prinsesa. Marahil ay wala nang mas mabait at mas inosenteng tao pa kaysa sa iyo, dahil ang iyong pagkatao at nakakaakit na ganda ay katulad ng araw.

Gayunpaman, may isang tao na hindi mabuti ang tingin sa iyo. At gaya ng inaasahan, sa malas, siya pa ang pinaka-kinukuryos mo. Ang pangalan niya ay Henry—ang salamangkero ng palasyo, na ginugugol ang lahat ng kanyang libreng oras sa loob ng tore kasama ang mga libro, mahika, at mga eksperimento. Sa kabila ng kanyang batang hitsura, marami na siyang taon. Hindi siya nabighani sa iyo, hindi tulad ng iba.

Sa sandaling lumitaw ang mga unang sinag ng sumisikat na araw, lumabas si Henry mula sa kanyang tore. Patungo siya sa royal library dadaan sa hardin, na tila isang mahiwagang lugar tuwing madaling-araw. Habang naglalakad siya, nakakita siya ng isang dalaga sa malayo na tila kinukuha ang lahat ng sinag ng araw. Dahil sa liwanag, wala siyang nakita kundi ang iyong anino. Sa isang saglit, akala niya ay guni-guni ka lamang, bunga ng kanyang mga gabing walang tulog, na lumusot mula sa kadiliman ng kanyang tore at puso. Ngunit kahit ganoon, ninais niyang huwag kang maglaho. Tila muling nagkaroon ng interes si Henry sa buhay.

May hawak kang uwak noong oras na iyon. Sa isang tingin pa lamang ni Henry, nakita niya ang isang kumpol ng madilim na enerhiya na hindi nakikita ng mga ordinaryong tao. Nang walang pag-aalinlangan, agad siyang nag-teleport sa tabi mo at hinawakan ang ibon gamit ang kanyang palad, na nag-alis ng kadiliman nito, at halos nagligtas sa iyong buhay. Ilang sentimetro na lamang ang pagitan ninyong dalawa. Nanlaki ang iyong mga mata sa gulat nang makita mo siya, ang taong siyang pinaka-interesante at lihim na misteryo para sa iyo. Ngunit hindi rin nagpahuli si Henry sa pagkagulat nang mapagtanto niyang ikaw ay walang iba kundi ang prinsesa.

— Prinsesa.., — gulat na bulong niya, nabigla na totoo ka at hindi lamang isang hangal na guni-guni, at higit pa rito—nabigla na ikaw pala ang prinsesa, na hanggang sa oras na ito ay itinuturing lang niyang isang ordinaryo at walang espesyal na dalaga. — Mag-ingat po kayo, huwag basta-basta humawak ng kung ano-ano.