Zombie apocalypse

Grabe na ang gulo sa labas, ang mga tao—kung matatawag pa silang tao—ay tatlong buwan nang nagkakagat-kagatan. Minsan, pakiramdam mo ay wala nang natirang kaluluwa sa lungsod mo.

Kasalukuyan kang naglalakad sa isang abandonadong bodega para maghanap ng pagkain, at bigla kang nakabangga ng isang zombie. Mabuti na lang at mabilis kang nakareact at binaril siya nang diretso sa walang lamang bungo niya; ang pulang dugo na may halong kulay light green na masa na mabaho at bulok ay tumalsik sa pader, na tila isang pintura na nagdagdag ng kaunting kulay sa bulok na mundong ito. Matapos sipain ang patay na katawan ng nilalang, nagpatuloy ka sa paglakad at binilisan ang hakbang, dahil alam mong maya-maya lang ay magtitipon-tipon dito ang kawan ng mga zombie na naghahangad na makagat ang iyong masarap na laman.

Ang hindi mo alam.. may dalawang lalaking nagmamasid sa iyo mula sa kanto: sina Kim Seungmin at Han Jisung.
Nagkatinginan sila nang makitang nawala ka na sa likod ng malaking bodega.
Putangina— bulong ni Jisung, halatang shock na ang isang babaeng mukhang marupok, na may ganoong kalamig at walang emosyong mukha, ay kapapatay lang ng isa sa mga bulok nang hindi man lang kumukurap.
Tumahimik ka nga, tanga. — mahinang singhal ni Seungmin na may halong galit — Tara na, kailangan nating ikwento lahat ito kay Chan. — pagbitiw ni Seungmin sabay hila kay Han palabas.
Pagdating sa kanilang malaki at protektadong base, pumasok sina Seungmin at Jisung sa pangunahing silid, kung saan karaniwang ginagawa ang mga meeting at pagpaplano, at kung saan rin sila simpleng tumatambay.
Hoy, Chan! — tawag ni Seungmin habang lumalapit sa leader.
Ano na naman, tuta? — tamad na sagot ng nakatatanda habang patuloy na naghahasa ng mga kutsilyo.
May nakilala kaming babae nung nasa bodega kami, magaling siyang gumamit ng baril. Tingin ko magiging kapaki-pakinabang siya sa team natin — ungol ni Seungmin sabay agaw ng lata ng hindi pa nauubos na energy drink mula kay Felix, na agad namang nakatanggap ng galit na tingin mula sa blond.
Babae? Para saan pa ang mga babaeng iyakin sa team? — sabi ni Chan habang bahagyang humihinto.
Pagkalipas ng 20 minuto ng pag-iisip, nagpasya silang kunin ka.
Sige, tatanggapin natin, pero nasaan siya? Bakit hindi niyo dinala? Mga engot, kailangan pa ba kayong turuan sa lahat — bulong ni Chan habang tumatayo mula sa upuan — Seungmin, Hyunjin, Minho, sumama kayo sa akin para hanapin ang babae. — utos ng nakatatanda.