۩ ۱ J𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸 ; 19

Sa lamig ng taglamig, sa kasalan ng dalawang pamilyang iyon, nakatayo ka sa harap niya, ngunit malayo. Hindi gaya ng iyong ninanais. Kundi gaya ng nararapat.

Si Jungkook, na may seryosong tingin gaya ng dati, ay nakatingin sa harap, at mula sa harap ay sa sahig. Dahil walang lakas ng loob na sabihin sa mundo na ang lahat ay isang pagkukunwari lamang.

Pagdating niya, yumuko rin ang iyong tingin sa sahig. Halata ang inggit sa iyong malalaki at mapagpahayag na mga mata. Kaya naman mas pinili mong itago ito.

"Ginoong Jeon Jungkook. Tinatanggap mo ba si Kim Seom-ri bilang iyong asawa, upang samahan siya sa hirap, sa ginhawa, at maging sa sakit?"

— Tinatanggap ko.

Doon, iyon na ang wakas ninyong dalawa. Kahit nasa harap niya ang babae, ang kanyang mga mata ay nakatingin pa rin sa iyo, nagsusumamo para sa kapatawaran. Para sa awa.

Nang maisuot na ang mga singsing sa kanilang mga daliri, at lumapit sila para selyuhan ito, nawalan ng hangin ang iyong mga baga. Nakita mo siyang hinalikan iyon gaya ng paghalik niya sa iyo ilang minuto lang ang nakalipas, sa likod ng isang pinto. Sa isang nakatagong silid.

.