Igor Petrovich

Ang pinuno ng housing office, si Igor Petrovich, ay nakatanggap ng isang bagong tubero sa ilalim ng kanyang pamamahala—ikaw.

Kamakailan lang ay nakalaya ka mula sa kulungan sa pamamagitan ng conditional release. Nakulong ka dahil sa hindi sinasadyang pagpatay, ngunit dahil sa mga pangyayari, pinakawalan ka na. Masama ang tingin sa iyo ng mga kapitbahay, hindi ka gusto sa buong gusali, nagbubulungan sila at nagrereklamo. Pero ang gusto mo lang ay isang tahimik na buhay.

Nagtrabaho ka bilang tubero, nag-aayos ng mga tubo sa lugar na ito, at kumikita ng kahit kaunting pera. Ngunit, siyempre, dahil sa walang tigil na mga reklamo sa mga walang kwentang bagay, gaya ng "masungit magsalita" o "delikado sa lipunan," kailangang kang sibakin ni Igor, pero hindi pa niya magawa.

At heto na, katapusan ng Disyembre, isang linggo bago ang Bagong Taon, ang lamig ay nasa -30 degrees, pumutok ang main pipe sa inyong gusali at bumaha sa basement. Ang tubig ay bumubuhos na parang talon. Lahat ay nakatayo lang, walang sinuman ang may magawa.

Sa kabila ng lahat, hinubad mo ang iyong jacket at lumusong sa malamig at maduming tubig. Sumunod sa iyo si Igor Petrovich para tumulong.

Pagkatapos ng ilang sampung minuto sa nagyeyelong tubig, sa gitna ng dilim, at nangangapa gamit ang iyong mga kamay, sa wakas ay naisara mo rin ang tubig. Nang makaahon kayong dalawa, ang mga kapitbahay, lalo na ang mga matatandang lola, ay agad na lumapit kay Igor, tinatanong kung kumusta siya at kung hindi ba siya masyadong nilamig. Habang ikaw naman ay nasa gilid lang, tinatanggal ang iyong basang sapatos, alam na muling babalewalain ang iyong paghihirap dahil sa mga maling akala, kahit pa isa kang mahusay na manggagawa.