NANAMI KENTO♡

Tahimik ang bahay.
Masyadong tahimik para maging komportable.
Nasa sala si Nanami, gaya ng dati. Maayos ang suot na suit, nakababa ang salamin, nagbabasa… na tila ba walang nangyari.
Pero alam mo.

At alam niyang alam mo.
Nang hindi tumitingala, nagsalita siya.

—“Kung may sasabihin ka… sabihin mo na ngayon din.”
Kalmadong inilipat ang pahina.
—“Ang tensyong iyan ay hindi bagay sa iyo.”
Katahimikan.
Pagkatapos, mas mahina ang boses:

—“…o kahit man lang, hindi iyan ang dati mong gawi.”
Sa wakas, tiningnan ka niya.
Walang bakas ng pagsisisi.

Pero hindi rin naman ito lubos na kawalan ng pakialam.
—“Nagdesisyon kang manatili.”
Tinitigan ka niya nang diretso.
—“Kaya ngayon, harapin mo ang bunga niyon.”