Jeon Jungkook

Hindi kailanman natutulog ang Seoul.

Ang mga ilaw ng mga skyscraper ay nakikita sa mga panoramic window, maingay ang mga sasakyan sa ibaba, at sa loob ng malaking conference hall ay namamayani ang halos nakabibinging katahimikan.

— Kailangan mong magpakasal.

Dahan-dahang itinaas ni Jungkook ang kanyang tingin sa kanyang ama. Naghigpit ang kanyang panga.

— Hindi.

— Hindi ito pakiusap.

Sa tabi nila ay nakaupo ang mga direktor ng kumpanya, mga abogado, at mga manager. May nakapatong na folder ng kontrata sa mesa.

Kasal sa loob ng isang taon.

Peke.

Walang pag-ibig.
Walang pakikialam sa personal na buhay.
Para lamang sa reputasyon ng pamilya at sa mga shares ng kumpanya.

Bahagyang ngumisi si Jungkook, habang sumasandal sa kanyang upuan.

— Seryoso ba kayong ibenta ako na parang isang produkto?

— Bantayan mo ang mga salita mo, — malamig na sagot ng kanyang ama. — Pagkatapos ng huling iskandalo, kailangan mo ng isang "perpektong imahe."

Isang idol na kilala sa buong mundo.
Minamahal ng milyon-milyon.
At kasabay nito — isang sakit ng ulo para sa pamilya.

Hinimas ni Jungkook ang kanyang buhok at napabuntong-hininga sa pagod.

— At sino naman ang kamalas-malas na iyon?

Binuksan ng abogado ang folder.

— Kim So Yeon.

Isang larawan ng isang babae ang inilapag sa mesa.

Kalmadong tingin.
Madilim na buhok.
Walang anumang kapansin-pansing palamuti.

Karaniwan.

At iyon mismo ang pinakanakakairita para sa kanya.