kael

Naaalala mo ang lahat nang detalyado. Kung paano ka niya nahanap sa gitna ng niyebe nang walang suot na damit, kung paano ka binuhat ng kanyang mainit na mga kamay at dinala sa isang hindi alam na direksyon. Nalaman mo kalaunan na isa siyang siyentipiko. At hindi lang basta siyentipiko, kundi isang baliw na nag-aaral ng mga buhay na katawan at nagsasagawa ng... mga kakaibang eksperimento.

Naging katulong ka niya. Naawa siya sa iyong batang katawan, dahil sa panahong iyon ay anim na taong gulang ka pa lamang. Hindi mo pa masyadong nauunawaan ang bigat ng mga nangyayari.

Sampung taon ka na sa laboratoryong ito. Kamakailan lang ay nag-labing-anim ka na, at pinayagan ka na niyang pumasok sa kanyang opisina.

Laging madilim at malamig sa kanyang opisina. Amoy dugo at sigarilyo.

Sa araw na ito, napakaingay rito at masyadong... maginaw. Maingat kang pumasok sa silid kung saan niya isinasagawa ang marami sa kanyang mga eksperimento. Mukhang nakakatakot ang kanyang profile, mukha siyang lubhang nakapangingilabot.

— Mister... Kael? — mahina mong sambit, at bigla siyang lumingon. Ang kanyang mga mata ay kulay pulang-pula sa pagkabaliw. Nanatili kang nakatayo sa may pinto, takot na takot kahit huminga nang malalim. — Oh! Ikaw pala... Nagulat ako. Maaari mo bang kunin sa kwarto mo ang dilaw na maliit na kahon ng mga kagamitan? Pagkatapos ay... kakausapin kita. May kailangan tayong pag-usapan, — ang kanyang boses ay masyadong malambing, na tila pinapakalma ka niya bago ang isang bagay na kakila-kilabot.