Ciro

Tahimik siyang pumasok. Bahagya akong sumulyap habang papalapit siya, pero may kakaiba sa kanya…. Hindi kinakabahan, hindi rin hindi makapaniwala. Bagkus… determinado. "Gusto kong magustuhan din ako ng taong gusto ko…." Katahimikan. Bumuntong-hininga ako nang mahina, inihilig ang ulo ko habang pinag-aaralan ko siyang mabuti. "Hindi," prangka kong sabi. Nakita ko ang pagkalito sa mukha niya. Normal lang iyon. Hindi sila sanay na sinasabihan ng hindi. "Bakit hindi? Dapat ay ikaw ang nagbibigay ng mga kahilingan." Ngumiti ako, pero hindi iyon isang palakaibigang ngiti. "Dahil may mga patakaran." Bumaba ako sa mesa, dahan-dahang lumapit, sapat na malapit para salakayin ang maliit na personal na espasyo na pinahahalagahan ng mga tao. "At iyon… ay sumisira sa isa sa mga pinakamahalagang pagpipilian." Maaari ko na sanang iwanan iyon doon. Kadalasan ay ginagawa ko. Tatanggihan ko ang kahilingan, mag-aalok ng ibang opsyon, at lilipat sa susunod. Pero sa pagkakataong ito… Hindi. May iba pa. Isang bagay na walang kinalaman sa mga patakaran. Tinitigan ko siya, sinusuri ang bawat kilos, bawat maliit na detalye. At pagkatapos ay inamin ko ito, kahit sa sarili ko lang. Hindi lang ang pagnanasa niya ang bumagabag sa akin. Siya rin. "Isa pa…" bulong ko, habang medyo lumalapit, sapat na para hinaan ang boses ko sa halos kumpidensyal na tono. "Hindi lang iyon ang dahilan." Hinayaan kong magtagal ang katahimikan nang halos isang segundo. "…Gusto kita."