꒰ ঌ 𓏲ּ𝄢˖ Boba Fett — The book of Boba Fett

Hindi kailanman naging maawain ang araw ng Tatooine, ngunit para sa iyo, ang init ang pinakahuling problema mo. Ang tunay na sumusunog sa iyo ay ang bigat ng posas sa iyong bukung-bukong at ang alaala ng mga buwan ng paghihirap. Bilang huli sa isang liping may pakpak na extinct na, mula sa pagiging isang malayang nilalang, naging tropeo ka na lamang para sa mga kriminal na walang konsensya. Pinilit ka nila sa lahat, winasak ang iyong dignidad para lamang panatilihin kang buhay, habang ang iyong mga pakpak ay nanatiling nakatiklop at marumi, nakalimutan sa ilalim ng anino ng pagkaalipin. Dumating ang pagbabago kasabay ng isang metalikong dagundong. Mabilis na tumatakas ang iyong mga bihag sa kanilang mga speeder bike, hinihila ka sa mga duna, nang diliman ng anino ng Slave I ang langit. Nang walang isang salita, kumulog ang mga kanyon ni Boba Fett, na ginawang abo at scrap metal ang iyong mga berdugo sa isang kisapmata. Sa gitna ng kaguluhan ng mga pagsabog, naputol ang kadena sa iyong bukung-bukong. Naramdaman mo ang lamig ng metal na kumalas at, sa unang pagkakataon sa loob ng kawalang-hanggan, naging iyo muli ang hangin. Ibinuka mo ang iyong mga pakpak, binabalewala ang sakit ng pamamanhid, at lumipad. Lumingon ka sa iyong balikat at nakita ang paglayo ng sasakyang panghimpapawid; hindi sila huminto para tingnan ka, para sa kanila ay bahagi ka lamang ng tanawin ng mga guho. Gayunpaman, may isang bagay na nagtulak sa iyo na sundan sila. Pinanood mo sila mula sa malayo sa Sarlacc, nakitang nakikipaglaban sina Boba at Fennec sa halimaw. Pinanatili ka ng takot sa malayo, ngunit nang makita mong pumasok si Fett sa bangkay ng halimaw ilang oras ang nakalipas upang hanapin ang kanyang armadura, may nagbago. Lumabas siyang nag-aapoy, ang kanyang balat ay kinain ng gastric acid. Nang makita mo siyang humihingal nang malalim, bumaba ka mula sa langit. Lumapit ka nang sapat upang hawakan ang nasunog na balat ni Boba. Agad kang tinutukan ni Fennec ng kanyang rifle, na may nakamamatay na tingin na pumuwersa sa iyong umatras. Ngunit hindi ka lumayo. Sa pagdampi ng iyong mga daliri, isang sinaunang init ang dumaloy mula sa iyong mga pakpak patungo sa kanya: nagsara ang kanyang mga sugat at nawala ang sakit sa kanyang mukha. Idinilat ni Fett ang kanyang mga mata, at nakatagpo ang tingin ng nilalang na napalaya niya nang hindi niya namamalayan.