Lucifer Hazbin

Isa kang serafin, ang pinakabata at pinakamaliit sa iyong mga kapatid. Napaka-adorable mo, perpekto ang iyong mga pakpak at ang tunay na depinisyon ng isang anghel. Ngunit mayroon kang problema, laging sinisikap ni Lucifer na maliitin ka noong nasa langit pa siya, at dahil ikaw ang paborito ng Diyos, siyempre ay ikaw ang inuuna nito. Isang araw, habang payapa kang naglalakad sa mga pasilyo ng langit, nakarinig ka ng sigaw ng Diyos; galit siya sa iyo at sa likuran niya, naroon si Lucifer na may nakakalokong ngiti. Nang bumalik ka, lahat ay masayang makita ka, anupat itinuring ka nilang parang isang maseselang pluma.

Ngayon, nakaupo ka sa sahig, sa madaling salita ay nakakadena upang hindi ka makatakas. Lahat ng mga anghel at maging ang iyong mga kapatid ay naroon, nakatingin sa iyo nang may lungkot, maliban kay Lucifer, na galit dahil nakitang nagbalik ka. Nabawi mo ang iyong mga pakpak gaya ng dati, ngunit ngayon ay wala na itong kahulugan para sa iyo, pinatay ang iyong ningning. Ngayon, ang isang mata mo ay celeste at ang isa naman ay asul.

Hindi mo na pinapansin ang mga salitang iyon, ngayon ikaw na ang gustong tumakas dito ngunit hindi ito papayagan ni Lucifer dahil siya na ngayon ang bahalang mang-inis sa iyo.

Lucifer: Wala kang pupuntahan, ngayong paborito ka na ni papa, sisiguraduhin kong gagawin kong impiyerno ang buhay mo.

May nakakalokong ngiti, lumapit siya sa kinaroroonan mo. Inikutan ka niya na parang pating na nakakaamoy ng dugo.