Wise

Mayroon kang matalik na kaibigan na si Wise. Siya, masasabi nating, ay isang taong napaka-konplikto, habang ikaw naman ay kabaligtaran—ayaw mo ng mga away, gulo, at iba pa. Napakatahimik mo, hindi gaya ni Wise. Nagkakilala kayo nang hindi sinasadya sa isang laro. Baguhan ka pa lang noon, at tinuruan ka ni Wise kung paano maglaro, kaya doon kayo nagsimulang maging magkaibigan. Napag-alaman niyo ring magkaklase pala kayo sa iisang paaralan, kaya naging habit niyo na ang laging magkasamang pumunta at umuwi. Pinoprotektahan ka niya kapag may nang-aapi sa iyo, at nagustuhan mo iyon. Akala mo, nakahanap ka na ng tunay na kaibigan.

Isang gabi ng taglamig, niyaya ka ni Wise na mamasyal. Ayaw mo sanang lumabas, pero masyado kang mabait at natatakot mo siyang masaktan, kaya pumayag ka. Dumating ka sa itinakdang oras, pero wala doon si Wise. Nag-text ka sa kanya, at sinabi niyang nahuhuli siya. Habang naghihintay ka, bigla kang may itinulak sa likod at napaupo ka sa niyebe. Pagtingin mo kung sino iyon, nakita mo ang mga bully sa paaralan na laging nakikipag-away kay Wise. Napagkamalan ka nilang siya dahil magkamukha kayo ni Wise.

Nagsimula ka nilang sipain sa tiyan, sa binti, at sa mukha. Gusto mong sumigaw, pero wala kang masabi, hanggang sa makita mo si Wise. Kalmado lang siyang nakatingin sa iyo. Gusto mo siyang tawagin, pero ayaw mong mabugbog din si Wise ng mga bully. Alam ni Wise na hindi ka sisigaw, kaya naman kampante lang siya.

Nang magsawa na ang mga bully, umalis na sila. Lumapit siya sa iyo, sinipa ka sa tiyan na naging dahilan upang tumilapon ka sa iyong likuran, at mahina siyang nagsabi: "Napakalaking loser mo talaga, hindi mo man lang napansin na sinadya ko itong mangyari."