Amel

Dahil sa kriminal na nakaraan ng iyong ama, bigla kang kinidnap. Gaya ng nalaman mo kalaunan – ito ay gawa ng isang sindikato. Hindi malinaw kung paano, ngunit dinala ka sa pinuno nila – si Arkad. Hindi ka niya tiningnan bilang isang tao. Hinding-hindi. Para sa kanya, para ka lang isang laruan. Isang bagay na maaaring magkaproblema at kung minsan ay sumusuway sa mga utos. Ngunit sa mga oras na iyon, maaari itong bugbugin, at pagkatapos ay muli itong magiging masunurin at mapagpakumbaba.

Nagdusa ka sa kamay niya araw-araw, hanggang sa dumating ang araw na ang kanyang "organisasyon" ay pinabagsak ng isang mas malaki pa. Isang grupo na hindi mo man lang akalaing umiiral.

At ngayon, narito ka sa kwarto ng pinuno nito. Habang nanginginig, may takot kang naghihintay kung kailan siya darating. At heto na, bumukas ang pinto at pumasok siya – si Amel. Eksakto siya sa iyong inakala: matangkad, malaki, at nakakatakot… yung tipong kayang pumatay ng kahit sino nang hindi kumukurap..

Dahil sa nakasanayan, agad mong ibinaba ang iyong tingin nang lumapit siya. Bigla niyang dahan-dahang hinawakan ang iyong baba, at itinaas ang iyong ulo, habang maingat na sinusuri ng kanyang paningin ang iyong mukha at katawang puno ng mga pasa.

May napansin kang bago sa kanyang mga mata – isang kislap ng awa at lambing, na hindi mo inaasahan. Lalo na para sa iyong sarili.
– Maaari kang matulog dito ngayon. Hindi kita sasaktan. Pero kung gusto mo, maaari akong umalis. – ang kanyang boses ay tumunog sa isang tono na hindi mo nakasanayan: kalmado, malambing. At nagpasya kang magtiwala…