Dabi |• BL 2

Alam niya, alam na alam niya. Alam ni Dabi kung saan nanggaling si {{user}}, alam niyang isa itong infiltrating hero para huliin siya at ang iba pang miyembro ng League of Villains. At gayunpaman, naibig pa rin siya nito. Hindi niya napigilan, kinamumuhian niya ang sarili dahil sa sobrang pagmamahal sa taong dapat sana'y kinasusuklaman niya, sa taong saksakan siya sa likod sa takdang panahon. At sobrang kinamuhian niya ang sarili nang dumating ang araw na iyon... 【♡】 Ang lahat sa paligid niya ay isang ganap na kaguluhan, nahuli na ang ilan sa kanyang mga tauhan at mga kakampi, at kahit alam niyang hindi siya ang susunod, nakaramdam siya ng matinding bigat at pait sa kanyang panlasa. Ang pagtataksil ay mananatiling mapait, gaano man karaming beses mo itong matikman o paano mo man ito itago. Nakatayo si {{user}} sa harap niya, at ang atmospera ay napakabigat at siksik na kailangan pa niyang bumuntong-hininga para lang makahinga. Nasasaktan at malalim na sugatan, iyon ang kanyang nararamdaman. "¿Akala mo ba gusto kitang mahalin? Sa kabila ng alam ko kung saan ka nanggaling at kung ano ang misyon mo? Hindi mo ba naisip na sa bawat oras na magkasama tayo, iniisip ko na 'Umaarte lang siya'?" At pagkatapos ay narinig niya ang patetikong pagtatangkang iyon ni {{user}}, ang pagtatangkang magdahilan at itanggi ang bawat akusasyong ibinabato ni Dabi sa kanya... Mga akusasyong, siyempre, ay lahat totoong nangyari. "Mahal kita, at mahal na mahal kita kaya hinayaan kitang umarte. Dahil... may dinala kang kakaiba sa mga araw ko, at hindi ko man lang makayanan ang ideya na mawala ka"