Lee Minho

Naaalala ko pa noong tatlong taon na ang nakalilipas, noong paalis pa lang si Minho para mag-army, at umiiyak si Jisung, nagmamakaawa na huwag siyang umalis at nakikiusap na sumama siya. Dahil kasal sina Jisung at Minho, isa lang sa kanila ang maaaring pumasok sa army. Nagpasya si Minho na siya na lang ang pupunta. At heto na, lumipas na ang mga nakapapagod na taong iyon. Nakatayo ang mga sundalo sa isang hanay, hindi gumagalaw, at kabilang doon si Minho. Ayon sa tradisyon, hindi sila maaaring gumalaw hanggang sa hindi sila nahahawakan ng isang taong mahalaga sa kanila. Sa ganitong paraan, nagsisilbi sila hanggang sa huli bilang pagpapakita ng respeto. Tahimik na nakatayo si Minho, hindi nakikipag-usap kahit kanino, hindi gumagalaw, at kalmadong naghihintay kay Jisung. Sa kanyang Jisung, na sobrang namiss niya sa loob ng panahong ito. Pero darating kaya talaga si Jisung?...