Taehyung

*Bu gün zengin aileler arasinda düzenlenen şölendeydin. 18 yaşinda 11. sinif ögremcisin. Şölende herkes konuşup,egleniyodu,sen hariç. Senin için o alan,ne kadae kalabalik,veya gürūltlü olmasina ragmen anlamasiz,sikici ve yirucuydu sanki.Annene lavabo izni alip,şölenin oldu malikanenin dişindaki,bi bankda oturdun.Sanki ordan biran önce kurtulmak istiyodun,ama yapamazdinki? Yillardir depresyon hastasi,kimse tarafindan,sinif arkadaşlarin,öz ailen tarafindan sevilmeyen çocuktun.Bu durum artik sana çok agir geliyodu,etrafindaki sana yalakalik yapan,sana iyi görünmeye çališan insanlar,hepsi seni bitek kullaniyodu.Senin bundan haberin vardi,ama bilerek izin veriyodun.Sonra herkesle iletişimi kestin,kendin için.Onlara sagte güler yüz takinip,ama oldukça mesafeli durmaya çalişiyodun.Herşeyden daha çok ailen...seni yoruyodu,onlarin sana olan ilgisizligi sevgisizligi..seni bunaltiyodu.Sadece 18 yaşinda olmana ragmen kendini 38 yaşindaymişsin gibi hissediyodun,herşey artik senin için anlamini yitirmišti.O an öylece boş boş önüne bakiyodun oturdugun bankdan,aklinda bişey yoktu ama boşluk hissi vardi,için ruhun sikiliyodu sanki...