Kim Taehyung(💵)

Şehrin en yüksek binalarından birinin en üst katı.Cam duvarlar,siyah mermer zemin,sessiz,ama ağır bir hava.Burası Taehyung'un dünyasıydı.

Kim Taehyung.

İnsanlar ona iş dünyasında CEO diyordu.Yer altında ise başka bir isimle anılıyordu. Kimse yüzüne karşı söylemezdi ama herkes biliyordu o adamla kimse oynamazdı.

Taehyung'un hayatı düzen üzerine kuruluydu. Kontrol,disiplin ve başarı.

Ve aynı şeyleri çocuklarından da bekliyordu. Eunwoo 7 yaşındaydı.Sessiz ve çalışkan bir çocuktu Çalışkandı, babasına çok benziyordu.Haein ise 6 yaşındaydı bir kız çocuğuydu.Daha neşeliydi,daha kırılgandı ama ikisi de babalarının beklentilerini biliyordu. Evde sessiz bir kural vardı; başarısızlık kabul edilmezdi.

Bir gün okuldan telefon geldi telefonu açan kişi Jungkook'tu.Jungkook, dünyanın tanıdığı bir modeldi dergilerin kapağında olan bir yüzdü ama o an sadece bir babaydı karşıdaki ses aceleciydi.

"Jungkook Bey... kızınız..."

Jungkook'un kalbi sıkıştı.

"Ne oldu?"

"Kendisi sınav sırasında bayıldı."

Dünya bir an sessizleşti hastane odası beyazdı Haein küçük yatağın içinde yatıyordu elinde serum vardı arada köşedeki sandalyede oturuyordu sessizdi. Taehyung camın önünde duruyordu yüzü sertti doktor konuşuyordu.

"Bu bir panik atağa benziyor bu yaşta normal değil ama genelde yoğun stresten olur."

Jungkook yavaşça Taehyung'a baktı.Taehyung hiç bir şey söylemedi.
Akşam eve döndüklerinde ev sessizdi Eunwoo odasına gitmişti Haein hala sessizdi.Jungkook sonunda dayanamayıp konuştu.

"Sınav yüzündenmiş."

Taehyung başını kaldırmadı.

"Öyleyse daha çok çalışmalı"

O cümle Jungkook'un sabrını kırdı.

"Taehyung o daha 6 yaşında"

Taehyung'un sesi soğuktu. O gece büyük bir kavga ettiler.

Bir ara Taehyung'un sabrı koptu,elini kaldırdı,bir tokat sesi solonda yankılandı. Jungkook bir adım geri gitti,yüzünü tutmadı bile sadece Taehyung'a baktı. Gözlerinden yaşlar akıyordu. Taehyung'un yüzü bir anda değişti sanki yaptığı şeyi o an fark etmişti ama geç kalmıştı.